Vader en zoon bouwen aan de toekomst: ‘Sommigen botsen, wij versterken elkaar’

Families binnen een familiebedrijf. Kijkt een vader anders naar samenwerken met zijn eigen zoon? Theo vertelt met een lach: ‘Onderscheid? Nee, hoor. Ik pak Finn net zo hard aan als iedere andere leerling.’

Als hoofdmonteur is het een bijzondere ervaring om dagelijks samen te werken met zijn zoon. ‘Het is mooi om zijn ontwikkeling van zo dichtbij mee te maken. Finn pakt dingen snel op, is leergierig en neemt zijn werk serieus.’  

Wat het geheim is van hun samenwerking? Daar hoeft Theo geen seconde over na te denken: ‘We houden werk en privé gescheiden. Thuis gaat het zelden over de bouw.’  
 
Finn, die via de Lomans Academy in het vak rolde, werkt inmiddels ruim een jaar samen met zijn vader. ‘Ik weet precies wat ik aan hem heb. Hij is eerlijk, kritisch en legt alles rustig uit. Als ik iets niet meteen snap, doet hij het gewoon nog een keer voor. Mijn vader kan goed uitleggen.’ 

Hoewel ze professioneel met elkaar omgaan, is er altijd ruimte voor een lolletje: ‘We werken hard, maar we lachen ook veel’, bevestigt Finn. ‘We begrijpen elkaar en zijn goed op elkaar ingespeeld. Daardoor botsen we eigenlijk nooit.’ 

Zeiknat plafond

‘Natuurlijk zijn er wel eens van die momenten’, herinnert Theo zich. ‘Die keer dat ik dacht dat hij een leiding al had weggehaald – kraan open, Finn kijkt net in die leiding – hele straal water in z’n gezicht en het plafond zeiknat. En hij maar schreeuwen: zet die kraan uit!’ Finn grijnst: ‘Dat was – zeg ik nu – grappig, maar ik pak je nog wel een keer terug!’ 

De grootste verschillen tussen vader en zoon? ‘Finn komt uit het digitale tijdperk, ik totaal niet. Wij speelden vroeger buiten, hij zit boven te gamen. Maar ik moet zeggen: op de bouw is hij allesbehalve lui. Hij werkt hard en let op de details. Ik kijk meer naar het totale plaatje.’

Denken in oplossingen

Theo verduidelijkt: ‘Voor mij is een tekening meer een richtlijn. Er gaat altijd wel iets anders dan gepland. Dat leert je om in oplossingen te denken – dat komt met de jaren’, deelt Theo, die al ruim negen jaar bij Lomans werkt. ‘Thuis ben ik inderdaad wat lui of gemakzuchtig’, geeft Finn toe, ‘maar op het werk wil ik het goed doen. Alles strak, netjes en het liefst in één keer goed.’ 

Theo en Finn werken momenteel aan het project ‘Wisperweide’: de nieuwbouw van een basisschool. Alles wordt er gebouwd van hout. ‘Voor Finn is deze werkwijze nieuw’, deelt Theo, ‘maar ook voor mij is dit geen standaardklus. Ik kom uit de traditionele bouw. Dit is écht anders.’ Finn vult aan: ‘Dit is een pilotproject, alles is duurzaam en modern. Minder stof, minder herrie. En het monteren gaat veel sneller. Ik vind dit veel prettiger dan betonbouw.’ 

Theo is zichtbaar trots op zijn zoon: ‘Het is niet vanzelfsprekend dat je als vader en zoon zo goed samenwerkt. Sommigen botsen, wij versterken elkaar.’