Koeltechnieken

Een kleine greep uit de verschillende koeltechnieken.

• Voor het verwarmen of koelen van ventilatielucht zijn warmteterugwinning uit de afvoerlucht (WTW) en warmtepompen (WP) beproefde technieken. Is ook de koeling nodig, dan kan een omkeerbare waterpomp de toevoerlucht naar wens energiezuinig verwarmen (winter) of koelen (zomer).
• Een nieuwere ontwikkeling is DEC-koeling wat staat voor Desiccant Evaporative Cooling (verdampingskoeling). Deze verse buitenlucht voor de toevoer wordt bevochtigd. Dit bevochtigingswater zal verdampen en daardoor de lucht afkoelen. Om het toegevoegde water weer te onttrekken wordt de lucht vervolgens gedroogd met een sorptiewiel. Dit sorptiewiel moet vervolgens doorgestookt worden met warme lucht. Daarom wordt de retourlucht uit het gebouw verwarmd. Dit kan bijvoorbeeld met restwarmte of zonnewarmte. Door koeling met het DEC-systeem daalt het elektriciteitsgebruik bijna tot nihil. Daarvoor in de plaats komt wel een warmtevraag. Ervan uitgaande dat dit restwarmte betreft, daalt ook de CO₂-uitstoot met ruim 90% tot bijna nihil.
• Het doorstroomsysteem wat gebruik maakt van koelwater. Deze wordt meestal toegepast voor grotere koelcapaciteiten en maakt daarbij gebruik van oppervlaktewater. Het gebruik van bronwater voor koeling is gebonden aan zeer strenge regels in verband met de grondwater situatie waardoor dit meestal geen reële oplossing is voor grote koelcapaciteiten.
• Een koeltoren systeem maakt eveneens gebruik van koelwater. Vaak is dit een open systeem waarbij via een koeltoren (verdampingskoeling) de warmte wordt afgevoerd naar de omgeving. Eventueel is het mogelijk dit uit te voeren met gesloten of hybride koelwatercircuits. Bij deze systemen is meer energie benodigd dan voor doorstroomsystemen tengevolge van hogere drukverliezen in water- en luchtstromen.
• Bodemkoeling door opslag in een ondergrondse bodemlaag (aquifer) is inmiddels een veel gebruikte koeltechniek. Voor tachtig procent van de locaties in Nederland is de bodem hiervoor geschikt.